ساقی

قالوا خیرا...

piyaaale — Sun, 13 Jul 2008 19:26:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام..

به پرهیزکاران گفته شود: "پروردگارتان چه نازل کرد؟"

می گویند: "خیر" ! ...

نحل/30

تمام درد من این است .. که وقتی مثل اسفند، از درد امتحان، بالا و پایین می پرم،..

می دانم همه خیر است و باز.. می پرسم.. چرا؟

این یعنی.... خدا؟ مطمئنّی که اشتباه نکرده ای؟!

وای بر این بنده ی اینچنینی ات..وای بر من!!!!.....

خلق الانسان من عجل...

پ.ن: وقتی به دنبال پاسخ باشی، فرقی نمی کند چگونه و کجا؛ جوابت را می دهد، نه از یک راه!

خدای نامحدود، بی نهایت پاسخ، برای یک سوال تو، در آستین دارد..

حدیث امروزِ گوشه ی وبلاگ هم یکی از آنها بود!

امام جواد علیه السلام:

الأَيَّامُ تَهْتِكُ لَكَ الْأمْرَ عَنِ الْأسْرارِ الْكامِنَةِ.

روزگار رازهای نهان را بر تو آشكار می‌كند

شکر!

یا علی(ع) مددی...

piyaaale — Sun, 09 Mar 2008 04:04:18 GMT

یا علی(ع) مددی

وَ إِن مِّنکُم إلَّا وَارِدُهَا!

piyaaale — Tue, 23 Oct 2007 23:07:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

و هیچ یک از شما(نوع بشر) باقی نماند جز آنکه به دوزخ وارد شود

و این حکم پروردگار تست.

پس از ورود همه در دوزخ،

ما افرادی را که خداترس و باتقوی بوده اند از جهنم نجات خواهیم داد

و ستمکاران را فروگذاریم

تا در آن آتش به زانو در افتند.

مریم/ 71 و 72

لرزه بر وجودت که نشست

گمانم به یکباره دلت خالی شود

آنوقت شاید با خودت بگویی

پس این همه وعده های قشنگ که قبل و بعد از این سخن گفتی

چه شد؟

زیباست اگر حرف دلت را همان اول اینجا بگویی..

ولی حیرت اگر امان ات نداد..

اینجا که در بزنی

خواهند گفت که قصه از چه قرار است!

یا علی(ع) مددی

روزه یکسو شد و عید آمد و دلها...

piyaaale — Fri, 12 Oct 2007 22:19:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام...

روزه یکسو شد و عید آمد و دلها برخواست

می به میخانه بجوش آمد و می باید خواست

نوبت زهد فروشان گران جان بگذشت

وقت شادیّ و طرب کردن رندان برخواست

چه ملامت بود آن را که چو ما باده خورد

این نه عیب است بر عاشق و رند و نه خطاست!

باده نوشی که در او هیچ ریایی نبود

بهتر از زهد فروشی که در او رو و ریاست

ما نه مردان ریاییم و حریفان نفاق

آنکه او عالم سرّ است بدین حال گواست

فرض ایزد بگذاریم و به کس بد نکنیم

وانچه گویند ره اینست بگوییم رواست

چه بود گر من و تو چند قدح باده خوریم

باده از خون رزانست نه از خون شماست

این نه عیب است کزین عیب خلل خواهد بود

ور بود عیب چه شد مردم بی عیب کجاست؟

حافظ از عشق خط و خال تو سرگردانست

همچو پرگار ولی نقطه ی دل پابرجاست...

عیدتان مبارک*

یا علی(ع) مددی

حجّت تمام..

piyaaale — Mon, 08 Oct 2007 17:00:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

هیچ مصیبتی در زمین و نه در وجود شما روی نمی دهد

مگر اینکه همه ی آنها قبل از آنکه زمین را بیافرینیم در لوح محفوظ ثبت است؛

و این امر برای خدا آسان است!

این بخاطر آن است که برای آنچه از دست داده اید تأسف نخورید،

و به آنچه به شما داده است دلبسته و شادمان نباشید؛

و خداوند هیچ متکبّر فخرفروشی را دوست ندارد!

همانها که بخل می ورزند و مردم را به بخل دعوت می کنند؛

و هرکس روی گردان شود،

خداوند بی نیاز و شایسته ی ستایش است.

حدید/24-22

۰۰۰۰۰

حجّت را که تمام کردی، زبانم بسته شد!

دیگر حرفی برای گفتن نمانده بود...

تفسیر آن با اهلش...

یا علی(ع) مددی

piyaaale — Sat, 22 Sep 2007 18:57:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام...

آنها که در چلّه ی تابستان با خیال انباشتن ثواب به آب سرد وضو می سازند، بشاگرد ندیده اند،

که گرمای چهل و اند درجه اش چیزی نمانده تا تمام آب داغ را بخار کند.

مردم اینجا نمازهای ظهرشان هم سر وقت است..

۸۶/۵/۱۵

یا علی(ع) مددی

piyaaale — Tue, 31 Jul 2007 18:30:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام...

"بگو چه کسی می تواند شما را در برابر اراده ی خدا حفظ کند

اگر او بدی یا رحمتی را برای شما اراده کند؟ "

احزاب/ 17

گاهی خودت را دیده ای؟ که چطور به این در و آن در می زنی

تا خیال خودت را به کرسی بنشانی

آن وقت خدا تو را نگاه می کند به انتظار

منتظر است تا بالاخره یادت بیاید

که دنیا دست کیست*

تفسیر این نشانه...

یا علی(ع) مددی

کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا....

piyaaale — Fri, 27 Jul 2007 07:54:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

این خطبه جز در کتاب تحف العقول و یکی دو منبع معتبر و قدیمی دیگر

وجود ندارد!

خطبه ی امام حسین علیه السلام در سال آخر زندگی معاویه،

یک سال قبل از واقعه ی کربلا در جمع علما بزرگان مدینه

هان ای مردم! عبرت بگیرید و پند بیاموزید از آنچه خدا اولیاء خود را با مذمت و سرزنش علماء ((یهود)) پند داده است. آنجا که می فرماید:

چرا خداشناسان و احبار آنها را از ناسزا گفتن و حرام خوردنشان منع نمی کنند. (مائده آیه 62)

باز می فرماید: آنانکه به کفر گرائیدند از اولاد اسرائیل لعنت شده اند و چه بد بود اعمالی که انجام می دادند. و چرا این چنین خدا آنان را سرزنش می کند؟ برای اینگه آنان ستمگران را می دیدند که چگونه ستم روا می دارند و فساد بر می انگیزند، ولی آنان را از این اعمال نهی نمی کردند تا توسط ستمگران، به نوائی برسند و از گزند آنان در امان باشند؛ در حالیکه خداوند می فرماید:

از مردم نهراسید و فقط از من بیمناک باشید (مائده 44)

باز هم می فرماید: مردان و مؤمن، دوستداران یکدیگرند. به معروف امر می کنند و از منکر باز می دارند. (بقره 71)

خداوند در این آیه، «امر به معروف و نهی از منکر» را اولین فریضه قرار داد؛ زیرا اگر به انجام این فریضه اقدام گردد، تمام فرائض، چه آسان و چه دشوار، عملی می شود. علاوه بر این « امر به معروف و نهی از منکر» دعوت کردن به اسلام است؛ همگام با طرد ستمگریها و مخالفت با ستمگران، و دعوت کردن به تقسیم بیت المال و غنائم و گرفتن مالیات ها از عوامل آن و گرداختن آن به موارد حقیقی شان است.

شما ای بزرگان که در علم و دانش پر آوازه اید! و در خیر و نیکی زبانزد دیگران! و در نصیحت و پند دادن شهره ی این و آنید!؛ بخاطر خدا، دردل مردم عظمت و شکوه دارید. افراد قوی و نیرومند شما را به حساب می آورند؛ و ضعیف و ناتوانان، شما را گرامی و محترم می شمارند، کسان خود را بر شما ایثار می کنند که هیچ برتری بر آنها ندارید؛ وقتی خواسته هایشان برآورده نمی شود از شما شفاعت می جویند و شما با شکوه پادشاهان و و عظمت بزرگان در میان آنها راه می روید.

آیا اینهمه برای این نیست که مردم امیدوارند که شما به احیاء حقوق خداوند قیام کنید؛ لیکن شما در بیشترین موارد، از اداء حق الهی کوتاهی کردید و حقوق ائمه را سبک شمردید، حق ضعیفان را پایمال نمودید.

شما آنچه حق خود تصور می کردید، به ناروا گرفتید ولی در راه خدا نه مالی بخشش کردید، نه جانتان را به مخاطره انداختید و نه از اقوام و خویشانتان برای رضای خدا بریدید.

وه چه پرروئی با این اعمال زشت، بهشت خدا و همجواری پیامبران او را آرزو دارید؛ و می خواهید از عذاب الهی در امان باشید. ای کسانی که چنین آرزو از خدا دارید؛ می ترسم بر شما عذابی از عذابهای خدا ازل گردد. زیرا شما در پرتو عنایت خدا، به مقامی رسیدید که بر دیگران برتری پیدا کردید. چه بسیارند کسانی که مورد احترام مردم نیستند ولی شما به خاطر خدا، در میان بندگانش احترام دارید. شما می بینید پیمانهای الهی درهم شکسته می شود، ولی هیچ دم نمی زنید؛ و به هراس نمی افتید. برای در هم شکستن بعضی از پیمانهای پدرانتان ناله سر می دهید لیکن شکستن تعهدات و پیمانهای رسول خدا را نادیده می گیرید.

کورها، لال ها و فلج ها در شهرها بی سرپرست مانده اند و شما نه رحمی بر آنان می کنید و نه عملی را که در خور شأن خودتان باشد، در مورد آنان انجام می دهید؛ و یا قصد انجام آن را دارید. فقط با چاپلوسی و تملق پیش ستمگران رفاه و آسایش خویش را می جوئید.

خدا دستور فرموده است: از این اعمال پلید جلوگیری شود؛ ولی شما از آن غافلید، و شما مصیبت بارترین مردم هستید. زیرا از مسؤولیت عالمانه و آگاهانه خود دست کشیدید. «زمام امور و اجرای احکام باید به دست علماء الهی باشد که در رعایت حلال و حرام خداوند امین هستند» ولی این مقام و منزلت از شما سلب شده است؛ چراکه از محور حق پراکنده شدید؛ و با وجود دلائل روشن، در سنت پیامبر اختلاف کردید.

اگر با رنجها و آزارها شکیبائی داشتید و سختی های راه خدا را تحمل می کردید، اجراء امور دین خدا به دست شما می افتاد؛ لیکن شما ستمگران را در مقام و منزلت خود، جایگزین ساختید و امور دین خدا را به دست آنان سپردید؛ و آنان به اشتباه عمل می کنند و در شهوات خود گام بر می دارند «می دانید چرا ستمگران بر امور مسلط شدند؟» چون شما از مرگ فرار کردید، عاشقانه به زندگی گذرا دل نهادید. (در پی این وابستگی) شما ضعیفان و بی نوایان را، به دست ستمگران سپردید تا برخی را، برده و مقهور خود ساختند و برخی را برای لقمه نانی بیچاره و ناتوان کردند. ستمگران، در ملک خدا، طبق میل و خواسته ی خود گام بر می دارند؛ و با تمایلات خود، راه پستی و مذمت را هموارتر می سازند. از اشرار و دون فطرتان پیروی می کنند و جسورانه در مقابل خدای متعال می ایستند. در هر شهری بر فراز منبر گوینده ای دارند که فریاد می زند و با صدای بلند سخن می گوید. زمین در تسلط کامل آنان است و دستشان از هر جهت باز و گشوده. مردم بردگان آنانند بدانگونه که هر دستی بر سر آنان کوبیده شود قادربه دفاع نیستند. گروهی از این جباران کینه توز، سخت بر بینوایان چیره گشته اند و گروهی فرمانروایانی هستند که نه خدا را می شناسند و نه به روز معاد عقیده دارند. عجبا..!

و چرا تعجب نکنم؟! که زمین را، مردی حیله گر و مکار و فردی تیره روز تصرف کرده و بار مسئولیت مؤمنین را کسی به دوش کشیده که هرگز به آنان رحم نمی کند. خدا در این نزاعی که بین ما و او در گرفته، بهترین حاکم است و در نبرد ما با او قضاوت خواهد کرد.

خداوندا... تو خود می دانی عملکرد ما، نه برای آن است که به ریاست و سلطنت دست یابیم و یا از روی دشمنی و کینه توزی، سخن بگوئیم؛ لیکن (پیکار ما برای این است که) پرچم آئین تو را برافراشته گردانیم و بلاد بندگان تو را، آباد سازیم و به ستمدیدگان از بندگان تو، امنیت بخشیم؛ و احکام و سنن وفرایض تو را (در جامعه) پیاده کنیم. و شما اگر ما را یاری و پشتیبانی نکنید، ستمگران بر شما چیره می شوند و در خاموش کردن نور پیامبرتان می کوشند ولی بدانید خداوند ما را کفایت خواهد کرد و اتکای ما بر اوست و در مسیر او گام بر خواهیم داشت؛ و به سوی او باز خواهیم گشت.

منبع: تحف العقول

یا علی(ع) مددی

piyaaale — Fri, 06 Jul 2007 23:07:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

" نویسنده: همیشه بهار

جمعه 15 تير1386 ساعت: 18:50

چگونه می خوانی حدیث غربت حسین و عباس را در این زمانه؟
با چه کلامی؟
با چه بیانی؟
که حسین هنوز هم علی اصغر را بر دستانش گرفته و فریاد میزند...
که هنوز عباس دستانش بریده می شود.....
چگونه است که نمی سوزیم
در قتلگاه این روزگار که ما میسازیم...
قتلگاهی که هر روز حسین و یارانش در آن کشته می شوند و ما را توان شنیدمان نیست
چگونه است....
کدامین حسین را با صدایی بلند میخوانیم
کدامین حسین را...
حسین هنوز در کوچه های بی عدالتی ما به خاک و خون کشیده می شود
قیمه و آش رشته و شله زرد می شود
تا ما نبینیم
کودکانی که هر روز در اعتیاد،فحشا و فقر و محرومیت می میمرند
کودکانی که هنوز قربانی می شوند...
چگونه است که این فریاد را نمی شنویم

آیا دوست من توان رد شدن از این بیابانت هست؟
بیابان امروز ما...
که هنوز هم از عدالت و عشق و انصاف و مسلمانی
در آن هیچ خبری نیست
آیا دوست من حسین را در این بیابان زیارت کرده ای؟ "

روحم به تشنگی خو گرفته است انگار....وای بحالش!!

یا علی(ع) مددی

برای همسفر....

piyaaale — Sun, 01 Jul 2007 19:37:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

نه دیروز!

که انگار همین امروز است....

که دارم آماده می شوم تا بروم...

کربلا..............................................

10/تیر/1385 بود....

ها.....چند روز دیگر می رود...همسفرم را می گویم..

پای پیاده تا کربلا..... یکماهی طول می کشد........تا سوخته شوی......... باید پاهایت تاول بزند....

باید رمقش گرفته شود....رگهایش بیرون بزند..... از جگرت بخار بلند شود.........وجودت آتش بگیرد...از گرما... وقتی که سوختی....آنوقت بدان که رسیده ای.......فرقی نمی کند...روی زمین.... یا بیرون از آن........وقتی رسیدی........آنوقت یادت باشد همسفر.....که روزی با هم رفتیم زیارت دوره.......که با هم بودیم بالای گودال قتلگاه...... که من فریاد می زدم و تو.......تو ساکت بودی......... و آرام نگاه می کردی....و من تعجب کردم.....که خودت گفته بودی .... اگر مداح خوبی نباشد ..... بچه ها را بغض خفه می کند.....که بچه ها طاقت آن همه سنگینی و فشار را ندارند..... پس حق داشتم ....که تعجب کنم.....که بالای گودال قتلگاه نشسته باشی وآرام......................................ها.....همسفر............

الان که می روی همسفر! نمی دانم که دیگر می بینمت یا نه.......... ولی یادمت نمی رود........که نگاهت پر بود از اشتیاق رفتن.........گفتمت اگر یادت باشد......که تو هم رفتنی هستی............

خدا به همراهت.....ولی یادت باشد همسفر......که روزی "با هم" رفتیم زیارت دوره.......که "با هم" بودیم بالای گودال قتلگاه...............................ها....همسفر.................................................

یا علی(ع) مددی

پ.ن: خیلی که سعی کنم دقیق و خوشبین باشم، دقیقا پانزدهم مرداد باید برگشته باشی، اما...